Âl-i İmrân Suresi, 112. ayet
Anlamı ve okunuşu için bir kelimeye dokunun, sonra sayfasını açın.
Harekesiz
ضربت عليهم الذلة اين ما ثقفوا الا بحبل من الله وحبل من الناس وباءوا بغضب من الله وضربت عليهم المسكنة ذلك بانهم كانوا يكفرون بايات الله ويقتلون الانبياء بغير حق ذلك بما عصوا وكانوا يعتدون
Onlar (yahudiler) nerede bulunurlarsa bulunsunlar, Allah'ın ahdine ve insanların (müminlerin) himayesine sığınmadıkça kendilerine zillet (damgası) vurulmuştur; Allah'ın hışmına uğramışlar ve miskinliğe mahkum edilmişlerdir. Çünkü onlar, Allah'ın ayetlerini inkar ediyorlar ve haksız yere peygamberleri öldürüyorlardı. Bu da, onların isyan etmiş ve haddi aşmış bulunmalarındandır.
Bu meal, mütercimin Kur'an'ın anlamlarına dair anlayışıdır, Kur'an'ın kendisi değildir. Yöntemimiz
- 200 ayetten 112.
- 4. cüz
- Sayfa 64
Kelime kelime
- ضُرِبَتْvurulmuşturḍuribat
- عَلَيْهِمُonlaraʿalayhimu
- ٱلذِّلَّةُalçaklık (damgası)l-dhilatu
- أَيْنَneredeayna
- مَاbulunsalarmā
- ثُقِفُوٓا۟they are foundthuqifū
- إِلَّاancak hariçillā
- بِحَبْلٍۢahdine (ipine)biḥablin
- مِّنَAllah'ınmina
- ٱللَّهِAllahl-lahi
- وَحَبْلٍۢve ahdine (ipine)waḥablin
- مِّنَ(inanan) insanlarınmina
- ٱلنَّاسِthe peoplel-nāsi
- وَبَآءُوve uğradılarwabāū
- بِغَضَبٍۢgazabınabighaḍabin
- مِّنَAllah'ınmina
- ٱللَّهِAllahl-lahi
- وَضُرِبَتْve vurulduwaḍuribat
- عَلَيْهِمُüzerlerineʿalayhimu
- ٱلْمَسْكَنَةُ ۚmiskinlik (damgası)l-maskanatu
- ذَٰلِكَböyledirdhālika
- بِأَنَّهُمْçünkü onlarbi-annahum
- كَانُوا۟inkar ediyorlarkānū
- يَكْفُرُونَdisbelieveyakfurūna
- بِـَٔايَـٰتِayetlerinibiāyāti
- ٱللَّهِAllah'ınl-lahi
- وَيَقْتُلُونَöldürüyorlardıwayaqtulūna
- ٱلْأَنۢبِيَآءَpeygamberleril-anbiyāa
- بِغَيْرِhaksız yerebighayri
- حَقٍّۢ ۚrightḥaqqin
- ذَٰلِكَböyledirdhālika
- بِمَاçünkübimā
- عَصَوا۟isyan etmişlerdiʿaṣaw
- وَّكَانُوا۟ve haddi aşıyorlardıwakānū
- يَعْتَدُونَtransgressyaʿtadūna
Bu ayetin klasik tefsiri (Arapça)
Tefsir, müellifinin içtihadıdır; onu yazdığı gibi, kendisine nispet ederek aktarıyoruz. Yöntemimiz
- التحرير والتنوير — محمد الطاهر ابن عاشور
- تفسير القرآن الحكيم — محمد رشيد رضا
- روح المعاني في تفسير القرآن العظيم والسبع المثاني — شهاب الدين محمود الألوسي
- لطائف الإشارات — عبد الكريم بن هوازن القشيري
- الميزان في تفسير القرآن — محمد حسين الطباطبائي
- مفاتيح الغيب (التفسير الكبير) — فخر الدين الرازي
- تأويلات أهل السنة — أبو منصور الماتريدي
- الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل — جار الله الزمخشري
- المحرر الوجيز في تفسير الكتاب العزيز — ابن عطية الأندلسي
- الجامع لأحكام القرآن — أبو عبد الله القرطبي
- نظم الدرر في تناسب الآيات والسور — برهان الدين البقاعي