Bakara Suresi, 102. ayet
Anlamı ve okunuşu için bir kelimeye dokunun, sonra sayfasını açın.
Harekesiz
واتبعوا ما تتلو الشياطين على ملك سليمان وما كفر سليمان ولكن الشياطين كفروا يعلمون الناس السحر وما انزل على الملكين ببابل هاروت وماروت وما يعلمان من احد حتى يقولا انما نحن فتنة فلا تكفر فيتعلمون منهما ما يفرقون به بين المرء وزوجه وما هم بضارين به من احد الا باذن الله ويتعلمون ما يضرهم ولا ينفعهم ولقد علموا لمن اشتراه ما له في الاخرة من خلاق ولبئس ما شروا به انفسهم لو كانوا يعلمون
Süleyman'ın hükümranlığı hakkında onlar, şeytanların uydurup söylediklerine tabi oldular. Halbuki Süleyman büyü yapıp kafir olmadı. Lakin şeytanlar kafir oldular. Çünkü insanlara sihri ve Babil'de Harut ile Marut isimli iki meleğe indirileni öğretiyorlardı. Halbuki o iki melek, herkese: Biz ancak imtihan için gönderildik, sakın yanlış inanıp da kafir olmayasınız, demeden hiç kimseye (sihir ilmini) öğretmezlerdi. Onlar, o iki melekden, karı ile koca arasını açacak şeyleri öğreniyorlardı. Oysa büyücüler, Allah'ın izni olmadan hiç kimseye zarar veremezler. Onlar, kendilerine fayda vereni değil de zarar vereni öğrenirler. Sihri satın alanların (ona inanıp para verenlerin) ahiretten nasibi olmadığını çok iyi bilmektedirler. Karşılığında kendilerini sattıkları şey ne kötüdür! Keşke bunu anlasalardı!
Bu meal, mütercimin Kur'an'ın anlamlarına dair anlayışıdır, Kur'an'ın kendisi değildir. Yöntemimiz
- 286 ayetten 102.
- 1. cüz
- Sayfa 16
Kelime kelime
- وَٱتَّبَعُوا۟ve uydularwa-ittabaʿū
- مَاşeyemā
- تَتْلُوا۟uydurduğutatlū
- ٱلشَّيَـٰطِينُşeytanlarınl-shayāṭīnu
- عَلَىٰhakkındaʿalā
- مُلْكِmülkümul'ki
- سُلَيْمَـٰنَ ۖSüleyman'ınsulaymāna
- وَمَاküfre girmediwamā
- كَفَرَdisbelievedkafara
- سُلَيْمَـٰنُSüleymansulaymānu
- وَلَـٰكِنَّfakatwalākinna
- ٱلشَّيَـٰطِينَşeytanlarl-shayāṭīna
- كَفَرُوا۟küfre girdilerkafarū
- يُعَلِّمُونَöğreterekyuʿallimūna
- ٱلنَّاسَinsanlaral-nāsa
- ٱلسِّحْرَsihril-siḥ'ra
- وَمَآve şeyiwamā
- أُنزِلَindirilenunzila
- عَلَىiki meleğeʿalā
- ٱلْمَلَكَيْنِthe two angelsl-malakayni
- بِبَابِلَBabil'debibābila
- هَـٰرُوتَHaruthārūta
- وَمَـٰرُوتَ ۚve Marut (isimli)wamārūta
- وَمَاonlar öğretmezlerdiwamā
- يُعَلِّمَانِthey both teachyuʿallimāni
- مِنْhiç kimseyemin
- أَحَدٍoneaḥadin
- حَتَّىٰdemedikçeḥattā
- يَقُولَآthey [both] sayyaqūlā
- إِنَّمَاşüphesizinnamā
- نَحْنُbiznaḥnu
- فِتْنَةٌۭfitneyizfit'natun
- فَلَاsakın küfre girmeyinfalā
- تَكْفُرْ ۖdisbelievetakfur
- فَيَتَعَلَّمُونَfakat öğreniyorlardıfayataʿallamūna
- مِنْهُمَاbunlardanmin'humā
- مَاşeyimā
- يُفَرِّقُونَayıranyufarriqūna
- بِهِۦonunlabihi
- بَيْنَarasınıbayna
- ٱلْمَرْءِeşil-mari
- وَزَوْجِهِۦ ۚve karısınınwazawjihi
- وَمَاve değildirwamā
- هُمama onlarhum
- بِضَآرِّينَzarar veriyorbiḍārrīna
- بِهِۦonunlabihi
- مِنْhiç kimseyemin
- أَحَدٍoneaḥadin
- إِلَّاbaşkaillā
- بِإِذْنِiznindenbi-idh'ni
- ٱللَّهِ ۚAllah'ınl-lahi
- وَيَتَعَلَّمُونَonlar öğreniyorlardıwayataʿallamūna
- مَاşeyimā
- يَضُرُّهُمْzarar verenyaḍurruhum
- وَلَاdeğilwalā
- يَنفَعُهُمْ ۚyarar vereniyanfaʿuhum
- وَلَقَدْandolsunwalaqad
- عَلِمُوا۟gayet iyi biliyorlardı kiʿalimū
- لَمَنِkimseninlamani
- ٱشْتَرَىٰهُonu satın alanish'tarāhu
- مَاyokturmā
- لَهُۥonunlahu
- فِىahirettefī
- ٱلْـَٔاخِرَةِthe Hereafterl-ākhirati
- مِنْbir nasibimin
- خَلَـٰقٍۢ ۚsharekhalāqin
- وَلَبِئْسَve ne kötüdürwalabi'sa
- مَاşeymā
- شَرَوْا۟sattıklarısharaw
- بِهِۦٓonunlabihi
- أَنفُسَهُمْ ۚkendilerinianfusahum
- لَوْkeşkelaw
- كَانُوا۟(bunu) bilselerdi!kānū
- يَعْلَمُونَ(to) knowyaʿlamūna
Bu ayetin klasik tefsiri (Arapça)
Tefsir, müellifinin içtihadıdır; onu yazdığı gibi, kendisine nispet ederek aktarıyoruz. Yöntemimiz
- التحرير والتنوير — محمد الطاهر ابن عاشور
- تفسير القرآن الحكيم — محمد رشيد رضا
- روح المعاني في تفسير القرآن العظيم والسبع المثاني — شهاب الدين محمود الألوسي
- لطائف الإشارات — عبد الكريم بن هوازن القشيري
- الميزان في تفسير القرآن — محمد حسين الطباطبائي
- مفاتيح الغيب (التفسير الكبير) — فخر الدين الرازي
- تأويلات أهل السنة — أبو منصور الماتريدي
- الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل — جار الله الزمخشري
- المحرر الوجيز في تفسير الكتاب العزيز — ابن عطية الأندلسي
- الجامع لأحكام القرآن — أبو عبد الله القرطبي
- نظم الدرر في تناسب الآيات والسور — برهان الدين البقاعي