Mâide Suresi, 116. ayet
Anlamı ve okunuşu için bir kelimeye dokunun, sonra sayfasını açın.
Harekesiz
واذ قال الله يا عيسى ابن مريم اانت قلت للناس اتخذوني وامي الهين من دون الله قال سبحانك ما يكون لي ان اقول ما ليس لي بحق ان كنت قلته فقد علمته تعلم ما في نفسي ولا اعلم ما في نفسك انك انت علام الغيوب
Allah: Ey Meryem oğlu İsa! İnsanlara, "Beni ve anamı, Allah'tan başka iki tanrı bilin" diye sen mi dedin, buyurduğu zaman o, "Haşa! Seni tenzih ederim; hakkım olmayan şeyi söylemek bana yakışmaz. Hem ben söyleseydim sen onu şüphesiz bilirdin. Sen benim içimdekini bilirsin, halbuki ben senin zatında olanı bilmem. Gizlilikleri eksiksiz bilen yalnızca sensin.
Bu meal, mütercimin Kur'an'ın anlamlarına dair anlayışıdır, Kur'an'ın kendisi değildir. Yöntemimiz
- 120 ayetten 116.
- 7. cüz
- Sayfa 127
Kelime kelime
- وَإِذْve yinewa-idh
- قَالَdemişti kiqāla
- ٱللَّهُAllahl-lahu
- يَـٰعِيسَىEy Îsayāʿīsā
- ٱبْنَoğluib'na
- مَرْيَمَMeryemmaryama
- ءَأَنتَsen mi?a-anta
- قُلْتَdedinqul'ta
- لِلنَّاسِinsanlaralilnnāsi
- ٱتَّخِذُونِىbeni edininittakhidhūnī
- وَأُمِّىَve annemiwa-ummiya
- إِلَـٰهَيْنِiki tanrıilāhayni
- مِنbaşkamin
- دُونِbesidesdūni
- ٱللَّهِ ۖAllah'tanl-lahi
- قَالَdedi kiqāla
- سُبْحَـٰنَكَsen yücesinsub'ḥānaka
- مَاdeğildirmā
- يَكُونُwasyakūnu
- لِىٓbenim (haddime)lī
- أَنْsöylemekan
- أَقُولَI sayaqūla
- مَاbir şeyimā
- لَيْسَolmayanlaysa
- لِىbenim içinlī
- بِحَقٍّ ۚgerçekbiḥaqqin
- إِنeğerin
- كُنتُolsaydımkuntu
- قُلْتُهُۥdemişqul'tuhu
- فَقَدْmuhakkakfaqad
- عَلِمْتَهُۥ ۚsen bunu bilirdinʿalim'tahu
- تَعْلَمُsen bilirsintaʿlamu
- مَاolanımā
- فِىbenim nefsimdefī
- نَفْسِىmyselfnafsī
- وَلَآvewalā
- أَعْلَمُben bilmemaʿlamu
- مَاolanımā
- فِىsenin nefsindefī
- نَفْسِكَ ۚYourselfnafsika
- إِنَّكَşüphesiz seninnaka
- أَنتَsensinanta
- عَلَّـٰمُbilenʿallāmu
- ٱلْغُيُوبِgizlileril-ghuyūbi
Bu ayetin klasik tefsiri (Arapça)
Tefsir, müellifinin içtihadıdır; onu yazdığı gibi, kendisine nispet ederek aktarıyoruz. Yöntemimiz
- التحرير والتنوير — محمد الطاهر ابن عاشور
- تفسير القرآن الحكيم — محمد رشيد رضا
- روح المعاني في تفسير القرآن العظيم والسبع المثاني — شهاب الدين محمود الألوسي
- لطائف الإشارات — عبد الكريم بن هوازن القشيري
- الميزان في تفسير القرآن — محمد حسين الطباطبائي
- مفاتيح الغيب (التفسير الكبير) — فخر الدين الرازي
- تأويلات أهل السنة — أبو منصور الماتريدي
- الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل — جار الله الزمخشري
- المحرر الوجيز في تفسير الكتاب العزيز — ابن عطية الأندلسي
- الجامع لأحكام القرآن — أبو عبد الله القرطبي
- نظم الدرر في تناسب الآيات والسور — برهان الدين البقاعي