İçeriğe geç
Quran Maqasid

أَب

أب Kur'an'da

Anlamı: ey babamız

أب, Kur'an'ın 15 suresinde 41 ayette 47 kez geçer. Aşağıda mealiyle her ayet var. Anlamını görmek için herhangi bir kelimeye dokunun.

Geçiş sayısı
47
Ayet
41
Sure
15

أَب

İsim · 46 kez

Anlamı: ey babamız · Şöyle de çevrilmiştir: babası, ey babacığım, your father, babası için

Kur'an'daki biçimleri

  • لِأَبِيهِ ×9
  • يَٰٓأَبَتِ ×8
  • يَٰٓأَبَانَا ×6
  • أَبِيكُمْ ×4
  • أَبِىٓ ×4
  • أَبُوهُم ×2
  • أَبًا ×2
  • أَبِينَا ×1

أَبّ

İsim · 1 kez

Anlamı: ve çayır

Kur'an'daki biçimleri

  • وَأَبًّا ×1

Kökü klasik sözlüklerde

الأب: الوالد، ويسمى كل من كان سببا في إيجاد شيء أو صلاحه أو ظهوره أبا، ولذلك يسمى النبي صلى الله عليه وسلم أبا المؤمنين، قال الله تعالى:

المفردات في غريب القرآن — الراغب الأصفهاني

الهمزة والباء والواو يدل على التربية والغذو. أبوت الشيء آبوه أبوا: إذا غذوته. وبذلك سمي الأب أبا. ويقال في النسبة إلى أب: أبوي. وعنز أبواء: إذا أصابها وجع عن شم أبوال الأروى. قال الخليل: الأب معروف، والجمع آباء وأبوة. قال:

معجم مقاييس اللغة — ابن فارس
أ ب و kökünün maddelerinin tamamı

أب geçen ayetler

41 ayetten 1–20

  1. Her kelime anlamını açar.

    İbrahim, babası Âzer'e: Birtakım putları tanrılar mı ediniyorsun? Doğrusu ben seni de kavmini de apaçık bir sapıklık içinde görüyorum, demişti.

    En'âm Suresi, 6:74. ayet
  2. Her kelime anlamını açar.

    İbrahim'in babası için af dilemesi, sadece ona verdiği sözden dolayı idi. Ne var ki, onun Allah'ın düşmanı olduğu kendisine belli olunca, ondan uzaklaştı. Şüphesiz ki İbrahim çok yumuşak huylu ve pek sabırlı idi.

    Tevbe Suresi, 9:114. ayet
  3. Her kelime anlamını açar.

    Bir zamanlar Yusuf, babasına (Ya'kub'a) demişti ki: Babacığım! Ben (rüyamda) on bir yıldızla güneşi ve ayı gördüm; onları bana secde ederlerken gördüm.

    Yûsuf Suresi, 12:4. ayet
  4. Her kelime anlamını açar.

    (Kardeşleri) dediler ki: Yusufla kardeşi (Bünyamin) babamıza bizden daha sevgilidir. Halbuki biz kalabalık bir cemaatiz. Şüphesiz ki babamız apaçık bir yanlışlık içindedir.

    Yûsuf Suresi, 12:8. ayet
  5. Her kelime anlamını açar.

    (Aralarında dediler ki:) Yusufu öldürün veya onu (uzak) bir yere atın ki babanızın teveccühü yalnız size kalsın! Ondan sonra da (tevbe ederek) salih kimseler olursunuz!

    Yûsuf Suresi, 12:9. ayet
  6. Her kelime anlamını açar.

    Dediler ki: "Ey babamız! Sana ne oluyor da Yusuf hakkında bize güvenmiyorsun! Oysa ki biz onun iyiliğini istemekteyiz.

    Yûsuf Suresi, 12:11. ayet
  7. Her kelime anlamını açar.

    Akşamleyin ağlayarak babalarına geldiler.

    Yûsuf Suresi, 12:16. ayet
  8. Her kelime anlamını açar.

    Ey babamız! dediler, biz yarışmak üzere uzaklaştık; Yusufu eşyamızın yanında bırakmıştık. (Ne yazık ki) onu kurt yemiş! Fakat biz doğru söyleyenler olsak da sen bize inanmazsın.

    Yûsuf Suresi, 12:17. ayet
  9. Her kelime anlamını açar.

    (Yusuf) onların yüklerini hazırlayınca dedi ki: "Sizin bababir kardeşinizi de bana getirin. Görmüyor musunuz, ben ölçeği tam dolduruyorum ve ben misafirperverlerin en iyisiyim.

    Yûsuf Suresi, 12:59. ayet
  10. Her kelime anlamını açar.

    Dediler ki: Onu babasından istemeye çalışacağız, kuşkusuz bunu yapacağız.

    Yûsuf Suresi, 12:61. ayet
  11. Her kelime anlamını açar.

    Babalarına döndüklerinde dediler ki: Ey babamız! Erzak bize yasaklandı. Kardeşimizi (Bünyamin'i) bizimle beraber gönder de (onun sayesinde) ölçüp alalım. Biz onu mutlaka koruyacağız.

    Yûsuf Suresi, 12:63. ayet
  12. Her kelime anlamını açar.

    Eşyalarını açtıklarında sermayelerinin kendilerine geri verildiğini gördüler. Dediler ki: Ey babamız! Daha ne istiyoruz. İşte sermayemiz de bize geri verilmiş. (Onunla yine) ailemize yiyecek getiririz, kardeşimizi koruruz ve bir deve yükü de fazla alırız. Çünkü bu (seferki aldığımız) az bir miktardır.

    Yûsuf Suresi, 12:65. ayet
  13. Her kelime anlamını açar.

    Babalarının kendilerine emrettiği yerden (çeşitli kapılardan) girdiklerinde (onun emrini yerine getirdiler. Fakat bu tedbir) Allah'tan gelecek hiçbir şeyi onlardan savamazdı; ancak Ya'kub içindeki bir dileği açığa vurmuş oldu. Şüphesiz o, ilim sahibiydi, çünkü ona biz öğretmiştik. Fakat insanların çoğu bilmezler.

    Yûsuf Suresi, 12:68. ayet
  14. Her kelime anlamını açar.

    Dediler ki: Ey aziz! Gerçekten onun çok yaşlı bir babası var. Onun yerine bizim birimizi alıkoy. Zira biz seni, iyilik edenlerden görüyoruz.

    Yûsuf Suresi, 12:78. ayet
  15. Her kelime anlamını açar.

    Ondan ümitlerini kesince, (meseleyi) gizli görüşmek üzere ayrılıp (bir kenara) çekildiler. Büyükleri dedi ki: "Babanızın sizden Allah adına söz aldığını, daha önce de Yusuf hakkında işlediğiniz kusuru bilmiyor musunuz? Babam bana izin verinceye veya benim için Allah hükmedinceye kadar bu yerden asla ayrılmayacağım. O hükmedenlerin en hayırlısıdır.

    Yûsuf Suresi, 12:80. ayet
  16. Her kelime anlamını açar.

    Babanıza dönün ve deyin ki: "Ey babamız! Şüphesiz oğlun hırsızlık etti. Biz, bildiğimizden başkasına şahitlik etmedik. Biz gaybın bekçileri değiliz.

    Yûsuf Suresi, 12:81. ayet
  17. Her kelime anlamını açar.

    "Şu benim gömleğimi götürün de onu babamın yüzüne koyun, (gözleri) görecek duruma gelir. Ve bütün ailenizi bana getirin."

    Yûsuf Suresi, 12:93. ayet
  18. Her kelime anlamını açar.

    Kafile (Mısır'dan) ayrılınca, babaları (yanındakilere): Eğer bana bunamış demezseniz inanın ben Yusuf'un kokusunu alıyorum! dedi.

    Yûsuf Suresi, 12:94. ayet
  19. Her kelime anlamını açar.

    (Oğulları) dediler ki: Ey babamız! (Allah'tan) bizim günahlarımızın affını dile! Çünkü biz gerçekten günahkarlar idik.

    Yûsuf Suresi, 12:97. ayet
  20. Her kelime anlamını açar.

    Ana ve babasını tahtının üstüne çıkartıp oturttu ve hepsi onun için (ona kavuştukları için) secdeye kapandılar. (Yusuf) dedi ki: "Ey babacığım! İşte bu, daha önce (gördüğüm) rüyanın yorumudur. Rabbim onu gerçekleştirdi. Doğrusu Rabbim bana (çok şey) lütfetti. Çünkü beni zindandan çıkardı ve şeytan benimle kardeşlerimin arasını bozduktan sonra sizi çölden getirdi. Şüphesiz ki Rabbim dilediğine lütfedicidir. Kuşkusuz O çok iyi bilendir, hikmet sahibidir."

    Yûsuf Suresi, 12:100. ayet